Η ισχύς εν τη ενώσει

Καλό το Twitter, αλλά λίγο. Καλό το facebok, αλλά πολύ περίεργο. Εμείς οι αρχαίοι bloggers ξέρουμε καλά ότι το blogging δε θα είναι ποτέ πια το ίδιο, αλλά δεν παύει να μας λείπει. Και μπορεί να έχουμε σταματήσει να γράφουμε επειδή από τη μία δε μπορείς να πάρεις το μυαλό σου από αυτά που συμβαίνουν γύρω σου, αλλά από την άλλη δε θες να γράφεις και συνέχεια για προβλήματα. Και το χειρότερο, αν πας να γράψεις κάτι άλλο, νιώθεις ένοχος. Είχα μέρες στο μυαλό μου να κάνω ένα καινούριο blog, να μην έχει σχέση με τα παλιά μου, να ξεκινήσω από το μηδέν χωρίς σκοπό και χωρίς σχέση με το παρελθόν, αλλά κωλυσιεργούσα και καλά ότι έψαχνα όνομα. Αρκούσε όμως τελικά ένα σχόλιο στο facebook και η ιδέα απέκτησε άλλη δυναμική. Με τρεις παλιούς συνμπλόγκερς και μια δυνατή καινούρια μεταγραφή, ξεκινάμε με την πρώτη ανάρτηση, το blog γυμνό, με το πρώτο template που βρήκα μπροστά μου, χωρίς κοινό, χωρίς θέμα, αλλά όπως φαίνεται με όρεξη και θα δούμε που θα καταλήξει αυτό. Καλή αρχή!